Even staan de kranten er weer vol mee: vrouwen en veiligheid. Bijna een jaar na de moord op Lisa wordt opnieuw de balans opgemaakt. Welke maatregelen zijn er genomen? Mijn reactie: veiligheid moet je niet alleen regelen, je moet haar voelen.
Zijn de nachten nu veiliger?
Nee. De nachten zijn niet ineens veiliger. Je kunt wetten aanpassen, tunnels verlichten, lantaarns repareren, extra boa’s inzetten, campagnes starten en gesprekken voeren. Maar daarmee voelen wij, vrouwen ons niet automatisch veiliger.
Bovenal neemt het onze angst niet weg. De angst wanneer je ’s avonds naar huis fietst, het tuinhek sluit en de sleutel in het slot van je voordeur steekt. Je weet niet wie er achter je loopt, wie je volgt op de fiets, wie je tegenkomt in het steegje of op het bospad. Je weet niet wie er naast je staat in de lift of achter je in het toilet van de discotheek.
Angst
Die angst komt ergens vandaan. Van de buurman van je ouders, de vader van je vriendin, de medestudent, de hoteleigenaar, de automobilist, de collega, de man op straat en die gast in de kroeg. Gewone jongens en mannen die je grenzen niet respecteerden. Die vrouwen het gevoel geven dat ze voortdurend op hun hoede moeten zijn.
Trauma verdwijnt niet met een nieuwe wet, een nieuwe maatregel of wat extra licht. Angst en wantrouwen neem je mee. Dag en nacht. En soms geef je ze, hoe graag je dat ook wilt voorkomen, door aan je kinderen.
Veiligheid moet je voelen
Terwijl seksuele intimidatie, bangalijsten en verkrachtingen nog altijd onderdeel zijn van de werkelijkheid van veel vrouwen en meisjes, zijn er maatregelen genomen. Maar een paar nieuwe regels, extra lampen en boa’s veranderen niet van de ene op de andere dag de werkelijkheid waarin vrouwen zich al generaties lang onveilig voelen.
Daarom is de vraag niet alleen: welke maatregelen zijn en worden er genomen? De belangrijkste vraag is: wanneer voelen wij, vrouwen, werkelijk het verschil? Wanneer kunnen we naar huis fietsen zonder om te kijken? Zonder onze route aan te passen? Zonder voortdurend onze veiligheid in te schatten?
Talkshows
Echte verandering vindt niet plaats op papier of in een talkshow. Echte verandering is er pas wanneer vrouwen haar daadwerkelijk voelen. Wanneer we niet langer hoeven na te denken over hoe we veilig thuiskomen maar gewoon naar huis kunnen gaan.
Zolang vrouwen die verandering niet voelen, blijft de angst. En zolang die angst blijft, voelen de nachten (en dagen) voor ons niet veilig. We hebben nog een lange weg te gaan.
